7 Şubat 2011 Pazartesi

söylemek istediğim o kadar çok şey var ki, buraya yazılmak yerine göz yaşlarıma kapılıp gidiyorlar.kelimelerin yetmediği bir noktadayım.sonun yaklaştığını anlayabiliyorum.ben sadece bekliyorum.'ne olacak?' diye bekliyorum.sabrın 's'si kalmadı bünyemde.sadece tövbe edip keşke bağlanmasaydım diyorum.küçükken hiç bitmeyecek sandığım dondurmalarım gibi aynı, kaşık kaşık bitiyor.ama artık ne ben küçüğüm, ne de ilişkiler dondurma kadar güzel.konuşmak istiyorum.bir şeyleri sonlandırmanın gerektiğini düşünüyorum.ama konuşamıyorum ve hiç bir şeyi sonlandıramıyorum.çünkü bittiğinde ben de biteceğim.başkaları ile toparlanmak gerçekten lanet bir şey.yalnızlık ondan daha da lanet!

o yanımda iken yalnız hissedebilen biri olarak yaşıyorum.ha pardon o benim yanımda değil ve hiç olmadı.yanımda olmayan birini sevmenin verdiği acıyı da anlatamıyorum.klavyemde ki harfler yetersiz.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder